Paradigmer og paraplyar

Caleidoscope - glass Vidar Koksvik

Constellation with Square Jens Erland

Blue Flower Marit Tingleff
- ca 1, 40 breidt

Monster Egg Irene Nordli
refleks i glaset her - men de ser?

Paradigme 

er ei utstilling med norsk kunsthandverk som ha vandra over store delar av Europa: Zagreb, Nuuk på Grønland, Budapest og Paris,  og nå er endt opp i Brussel. I Brussel har dei norske kunstverka fått selskap  av arbeid av belgiske kunsthandverkarar i Design Vlaanderens utstillingslokale i Brussel. Fleire av dei norske kunstnarane var inviterte hit, og det var tjukt av folk på opninga.

Det var mykje fint og spennande å sjå på, så vi drog inn ei dryg veke etter saman med tenåringen for  å sjå på arbeida i ro og fred. Det er så mykje spennande folk lagar, folk vrir røynda på ein måte som gjer at vi må vri hovudet for å følgja med, og det har vi sikkert godt av.

Bruktmarknader

Det kryr av bruktmarknader,  loppemarknader, og i det heile tatt marknader i Belgia. Her i Waterloo har vi ein diger bruktmarknad om søndagen på parkeringsplassen framfor den store Carrefouren.

Bruktmarknad Waterloo

Eg har vore der ein gong før, men denne gongen hadde mannen  og eg ein plan. Etter at ein av oss fekk ein jysla fin hatt i Gand/Gent/ Ghent er denne eine blitt veldig oppteken av at den jysla fine hatten skal ha heile hattehylla.
 Derfor må paraplyane bort, og vi må ha eit paraplystativ. Vi tok den litle bilen og kjørte avgarde. Det er alltid plass til den litle bilen skjønar de, sjølv om det er mange andre bilar der.

Krukke til paraplyar, poserande
med ein paraply.

 





Det er mykje rart på slike bruktmarknader, ser de dei stutaføtene framme på biletet ovanfor? Dei var uthula, skulle vera tobakk i dei sa mannen som selde. Litt makabert tykkjer nå eg.
Vi fann ei fin hollandsk krukke til ein grei pris til paraplyane våre. Så nå får hatten liggje i fred på hattehylla når han ikkje er i bruk. Håper de veit at hattar skal kvile på pullen og ikkje på bremmen? Viss ikkje veit de det nå.

Knausgård i Gent - starstruck!

Karl Ove Knausgård
bilde frå Pinterest.com

Karl Ove Knausgård har med romanserien Min kamp nærast gått gjennom lydmuren hos lesarane i flamsk del av Belgia. Han sel svært mykje, og nå er bok nr to i serien som på néerlandais heiter Mijn Strijd komen ut, Liefde heiter den,.

full sal

som tyder kjærleik.
Bokhandelen Standard, den største kjeden av bokhandlarar i Flandern, arrangerte eit forfattarmøte med han  i Gent /Gand, i samarbeid med verksemda Vooruit, forlaget De Geus og den norske ambassaden i Belgia, og over 600 personar melde seg på. 
Lenke til filmklypp:
youtube-video youtube-video
Det har aldri skjedd før at så mange har meldt seg å noko slikt, så representantane frå bokhandelen vi snakka med var øvejidde. Møtet måtte flyttast til større og større salar og ende opp i den digre kinosalen i Vooruit, ein vakker bygning med ein spennande historie, i Gent som er ein fin by, men dette tar vi ein annan gong.

Knausgård har vore omtalt i alle større aviser her, og hatt forsida på magasinet Knack som er det kulaste i Flandern. Det er bare rockemusikarar og filmstjerner som er der vanlegvis. Han har ein stjernestatus her som er uvanleg for ein forfattar, for å seia det forsiktig.

Samtale med Anna Luyten

Altså Knausgård kjem,  folk stiller i kø for å høyra på ein norsk forfattar. Det er drypstilt i kinosalen når han vert intervjua av Anna Luyten som er ein kjent kulturperson i Flandern.
Eg har lese debutromanen Ute av verden, bok nr to En tid for alt, og første boka i Min kamp-serien av Knausgård. Min personlege favoritt så langt er En tid for alt - les den folkens! Eg trudde elles eg hadde fått nok med første bind av Min kamp, men er ikkje sikker lenger, det vert kanskje fleire av dei. Ein kan lika, eller mislika prosjektet hans, men han er verkeleg ein dyktig forfattar. 

Opplesing, - om babygymnastikk, hylande morosam

Som formidlar virkar han djupt ærleg, Anna Luyten stilte spørsmål som eg oppfatta som svært personlege, ho gjekk over grensa i høve til intimsfære, slik eg ser det, men han svarte veldig skikkeleg for seg. Nå kan ein seia at ein forfattar som utleverer så mykje om seg sjølv og dei omkring seg slik han har gjort i bøkene sine, bør kunna svara på alt, men det tykkjer ikkje eg. Grensa forfattar -privatperson er uklar i dette tilfellet, men likevel. 
Ho var svært oppteken av hans refleksjonar i kring Breiviksaka. Dette relatert til utviklinga av nasjonalisme, og ubehagelege problemstillingar omkring dette fenomenet. Det blei brukt tid på å reflektera og utdjupa resonnement, eit godt intervju.
Knausgård les sjølvsagt opp frå boka si. Teksten gjekk bak på storskjerm omsett til néerlandais medan forfattaren og  stod på scenen les på norsk, svært vellukka teknisk tykte eg. Han har ein musikalsk måte å framføra tekstane sine på, og  han liksom dansar medan han les. Kanskje bakgrunnen hans som trommis i band på slutten av 80-talet som kjem fram her?
Etterpå var det mottakelse for alle som ville. Folk fekk eit lite glas, dei kunne kjøpa bøkene hans og få dei signerte. Og DÅ blei det kø, nokre påstod det var flest damer, han dreg damer denne mannen, og det kan gjerne vera. Det er nå flest kvinner som les skjønnlitteratur uansett.

Knausgård signerer flttig

 
Damene frå Standard bokhandel var spennande å snakka med. Dei fortalde at salet av Min kamp var eit flamsk fenomen, boka slo ikkje så godt i Nederland. Dei ante ikkje korleis det gjekk med den franske omsettinga i bokhandlane i Valonia. Folk i Vallonia les ikkje så mykje bøker sa dei, kan vi ana litt fordommar her? Merkeleg med denne språkdelinga.

Fansen krev sitt

Det var ei stor glede å få vera med på dette, eit svært vellukka evenement. Vi håper bokhandelen greier å lokka Knausgård ned i mars igjen når omsettinga av bind tre er ferdig, blodfansen er her, og dei vil ha meir!