Paris er romantisk i regn

Dei seier så, også i den der Woody Allen filmen de veit.
Det vert aldri nok Paris for oss, så 18. mai om morgonen var vi på plass på Thalys att mot Paris.

Montmartre

Vi kom inn på Gare du Nord tidleg på morgonen, sette frå oss kofferten og vandra oppover mot

Sacre Coeur

Sacre Coeur og Montmartre i solskinet.
Vakkert var det, og haugar med turistar på alle kantar. Utsikten er ogå storslegen.
Vi sette oss på ein kafé, drakk kaffi  og såg på folk. Tusla vidare rundt og såg på kunstnarane som arbeidde.

Utsikta frå Sacre Coeur

Frå ein koseleg kafe på baksida av Sacre Coeur

La Defense 

 til La Defense med La Grande Arche
bilete frå Pinterest

Smarte som vi var, hadde vi kjøpt billettar til Louvre  på førehand på nettet. Eg har vore mange gonger  i Paris, men aldri vore i Louvre fordi museet er så digert, og eg aldri har sett av tid til det, men nå skulle vi gå.
 Er van med å få billettar på e-post med strekkodar som eg kan skrive ut sjølv på skrivaren, men slik var det ikkje her. Denne kunne bare hentast i obskure varehus utanfor by'n synte det seg, pluss Virgin Mega store på Champs Elysées. Resepsjonistdama på hotellet var veldig hjelpsam med å finna ut kor vi kunne henta desse billettane. Då vi kom til Champs Elysees og fann Virgin Mega store, synte det seg at dei skulle leggjast ned, og slett ikkje kunne gi oss billettane våre, men vi kunne jo bare ta metroen til La Defense, sa Virgin-dama, rett borti høgget her (ho sa det på  fransk då). 
Vi vurderte litt fram og tilbake, men drog opp - det var eit godt stykke med metroen.....

La Defense er hypermoderne arkitektur, glas og stål og fantastiske, storslegne linjer. Dei kliner til desse franskmennene, det skal dei ha. Vi er eigentleg glade for at vi drog, det var så annleis og imponerande. Europas største kjøpesenter på 80-talet,  les Quatre Temps, var der, vi tykte det var ganske stort nå også. La Grande Arche de la Fraternité - brorskapsbogen, kan vi kalla den, var imponerande. Det er ein slik akse frå La Defense der du ser Trumfbogen og vidare mot obelisken på Place de Concorde.

Blomstermarknad

Tenåringen fann sminkebutikken ho var ute etter med ein gong, eg fann butikken der eg kunne henta billettane til Louvre etterkvart. 

 

 

 

 

 

 

 

Louvre

Louvre sett gjennom pyramiden

Då vi kom dit, var vi jo for så vidt glade for at vi hadde desse billettane då.
 Det var kø langt rundt hjørnet, og vi sklei rett forbi. Ja, vi såg  La Joconde, saman med alle dei andre. Og då det var gjort var det nok av annan kunst å sjå. Mykje vakkert, men ein bør setja av mykje  tid der.
Kontrasten mellom den moderne glaspyramiden der inngangen er, og dei gamle bygningane ikring er også spennande.

Le Marais

- er eit dønn sjarmerande strok i Paris med små butikkar, små kafear, spennande klede, vintagebutikkar og allslags.

Veldig kult då - er det hipster det heiter?
Her kom paraplyane fram, for vel aldri å bli slått heilt saman att. 

Notre Dame

Rett ved Notre Dame er det fuglemarknad og blomstermarknad om søndagen. Fuglar i ale slags fargar som kvitra og song, og så blomstene då.
 Det var også kjempekø av besøkande framfor Notre  Dame, men vi bestemte ganske raskt at vi ville på på pinsemesse, og  sidan vi skulle på messe var det slett ingen kø og vi fekk koma rett inn.
Veldig fin korsong, og ein sopran som vekselsong med kor og kyrkjelyd, ho hadde ein fantastisk stemme. Vi fekk tekst og liturgi utdelt på fransk og engelsk, og det var moro å samanlikna med den norske bibelteksten tykte eg.

Le Train Bleu

er ein restaurant som ligg på Gare de Lyon med eit  overdådig interiør. Her var det vi bestemte oss for å feira 24-års bryllaupsdagen vår. Vi har vore her før for ca 15 år sidan
Champagnemeny valde vi med ein haug med små og store rettar og champagne til.  Jysla godt, det tykte tenåringen også, (ho fekk eit halvt glas i høve dagen).

Litt interiør fra Le Train Bleu

Etterpå regna det endå meir. Det var vel romantikken som slo inn for fullt, tenkte vi, men vi kunne kanskje greidd oss med litt mindre vatn.

Veldig fin tur, og vi kjem att til sommaren!

Kviss- eller spørjekonkurranse

1. Woody Allen har laga ein film om Paris? Tittel? Kven -tidlegare fotomodell nå frue til (kven?) - spelar ein viktig birolle her?

2. Woody Allen har laga minst to filmar til der byar er viktige "medspelarar",om dei ikkje alltid er nemnde i tittelen. Namn på to av dei?

3. Meir film. Ein fransk film frå nyare tid (2001) utspelar seg på Montmartre. Kva heiter hovudpersonen i filmen (vil ha førenamn og etternamn)? Arbeidsplassen til hovudpersonen er også viktig i filmen. Namnet på den?

4. Kven sa i si tid "Paris er vel ei messe verdt"? Når og  kvifor i all verda sa vedkomande det?

5. Verset 
"På en gris  på en gris 
vil jeg ride til Paris.
Det vil ta noen år
men jeg tror nok at det går"

er del av  ei samling rim og songar for barn.  Norsk tittel? Det er gjendikta frå eit anna språk, kva for eitt? Kven har gjendikta desse versa til norsk?

6. Gastronomisk. Kva kallar ein på fransk slike smårettar som ikkje vert rekna som forrettar, men er ennå mindre? Morosamt namn.

Svar kan de leggje inn i kommentarfeltet.

Sjåfasjen er i stykker og nå vert det kaldt!

Sjåfasjen (lydskrift for chauffagen) vår har stønna og bore seg i det siste. Sidan vi ikkje har nokon erfaring med sjåfasjar, har vi tenkt at han må nå få lov til å bråka litt han også. Nokre gonger har radiatorane vore litt kalde, og av og til har det ikkje vore varmt vatn når tenåringen skulle vaska håret. (Tenåringen har mykje meir hår enn oss andre).

Kaldt og kaldare

Chauffagen - den grøne dingsen nede
skal bytast

På torsdag kveld var det kaldt, men fredag morgon var det varmt att og alle var glade. Fredag kveld blei ein kald  kveld igjen og det same blei laurdagen. Vi hadde tenkt oss til Lille i Frankrike, bare ein biltur unna, og tenkte at vi skulle få la sjåfasjen furta i fred ei stund. Men laurdag kveld og søndag morgon var det framleis kaldt og vi ringde til technicien.
Vi har ingen ekstra omnar, vi har ikkje peis, vi har bare radiatorar her i huset. Heldigvis har vi straum og kan varma vatn på komfyren. Dessutan har vi mange, nydelege heimestrikka (for ikkje å seia sjølvstrikka) genserar og kofter som var gode å ha på seg når temperaturen i stova gjekk ned.

Fin fasade i jugendstil - Lille

Teknikaren kom, han drog i leidningar, stakk skrujernet inn i kontakten for å kjenna om det var straum der (det var det - sikring også!),  og fortalde om alt han gjorde.  Dette er ting som eg knapt nok skjønar på norsk -  noko om å skifta fasar ( nei, dette har ingen ting med astrologi å gjera), men det høyrest jo som alt anna mykje finare ut på fransk. Han snakka dessutan lenge om alle dei forskjelliga fabrikata som finst av sjåfasjar, og at ein derfor ikkje kunne ha så mange delar på lager. Han konkluderte med at det var ein del som var i stykker og måtte skiftast ut, den måtte bestillast og det skulle han gjera grytidleg  måndag morgon.
Mannen og eg fekk trent og dusja på helsestudioet vårt. Vi blei alle inviterte på middag og peis av nokre gilde folk som også lånte oss elektrisk omn.
Så nå sit vi her og har det varmt i stova og på kjøkenet, temperert på badet og kaldt elles. 
Vi håper delen kjem og blir skifta i morgon. Utover i veka skal det bli jysla kaldt. Ifølgje yr.no vert det ned mot minus 7 på onsdag og på fredag bikkar det ned mot minus 14.

Eg vil bare ha sagt at eg flytta ikkje til Belgia for å få det like kaldt som heime på austlandet - nokon har misforstått noko her.

Men Lille

Bruktbokmarknad i den gamle Lille

er ein fin by. Tenåringen hadde med ei veninne, dei skulle shoppa. 
Mannen og eg skulle vandra i byen og sjå oss i kring. Charles de Gaulle er fødd i Lille, mor hans kom der i frå. Det var også eit fint kulturhistorisk museum der, med fleire måleri av Brueghel. Mange fine og spesielle motebutikkar,  eit morosamt bruktbokmarknad i l'Ancienne Bourse - ein stasbygning, og ein koseleg gamleby som er godt teken vare på. Dette er ein by som, som  så mange i Flandern, har ei historie med veveri og tøyproduksjon.

 Det er vondt å sjå barn tigga ved innkjørselsvegane til byen, men det såg vi her, som så mange andre stader - også i Brussel.

I parken rundt citadellet var det ganske mange dumdristige krokus som trudde på vår. Citadellet frå 1600-talet, ligg på øya  i elva som gav byen namn l'ile(tyder øya på fransk), men det var ikkje ope for besøk.

Og på heimvegen leidde dama som bur under panseret på "den store fine bilen", oss rundt halve Belgia på tulletur før vi endeleg kom heim til det kalde huset - rare greier.

 

London igjen

Blomstring i parken

London er aldri feil. Vi reiste frå Waterloo i snø og kom til London i vårver.
Tok toget sjøvsagt, eg er jysla blasert  nå, og let meg ikkje merka med noko då vi gjekk ned i tunnellen, (med alt det våte, kalde, mørke, salte vatnet over oss).

Kommunikasjon og kultur

Vi hadde lånt eit par Oyster cards slik at vi kunne reisa rundt med offentleg kommunikasjon alle  saman, og det er ganske lurt. Ein taxi vert ofte ståande i Londontrafikken medan tuben freser avgarde under jorda, billegare er det også. Enkeltbillettar med T-bane er ganske dyrt i London så kortet løner seg.
Vi såg A chorus line på teatret, (eg nynna stille med - trur til og med eg hugsar tekstane). Den er sett opp att etter mange års fråver. Billettane kjøpte vi på Leicester square.
A fine day to die hard såg vi på kino - fullstendig innhaldslaus, usannsynleg og tåpeleg film, stort matkonsum på medtilskodarane - trur dei hadde tre-retters med ekstra popcorn alle saman.

Mat og natur

Snurt ekorn:
  koma her utan mat!

Elles handla det mykje om mat denne gongen: vi fann heilt tilfeldig ein god fiskerestaurant i nærleiken av Oxford street - Regent street - South African fish  market. Vi hadde Afternoon tea på The Orangery i Kensington gardens - det var etter ønskje frå tenåringen, men det blei eit høgdepunkt for alle. Vi vandra gjennom ein park i vårver, der vi mellom anna helste på ein gjeng med tamme ekorn.

The Orangery Kensington gardens

 Levande harpemusikk i Orangery, nydelege lokale, hyggelege serviørar, overdådig servering av sandwiches, scones og småkaker og te sjølvsagt (pluss rosa  champagne sidan det nett hadde vore Valentinsdagen). Clotted cream trudde vel eg var ein slags rømme, men det er vel ikkje det heller? Tilbehør til scones.

Østers på Harrods

På Harrods delte vi ein  østerstallerken  i østers-baren. Tenåringen hadde ikkje prøvd østers før.Vi gjekk litt rundt i matvareavdelinga der  - kjøpte blant anna belgisk sjokolade til laurdagsgodteri - tenåringen er skeptisk til engelsk sjokolade.
Harrods er nok litt mykje for meg - det var godt å koma ut!

 Albert Memorial

I Kensington park vis a vis Royal Albert Hall ligg det eit digert monument . Albert memorial heiter det. Firkanta sak med ein verdsdel i kvart hjørne, symbolisert ved forskjellige dyr, Asia er ein elefant, Afrika ei løve, Amerika ein bison, Europa ei ku. Masse gull og stas på det - fantastisk smaklaust - oppsøk det neste gong det er i London. Det skal symbolisera imperiet,  vi tok den vi altså, ikkje akkurat subtilt.

Japansk i Chinatown

Det var kinesisk nyttår, og Chinatown var pynta og stæsja til trengsel. Vi åt nydeleg mat på ein japansk restaurant der - der dei steikte maten på bordet framfor oss - veldig godt.

Allslags

Vi var inne på Foyle's sjølvsagt - ein bokhandel eg gjerne kan vera lenge i. Besøkte St. Pauls cathedral, som eg ikkje hadde vore inne i før. Og  fekk eit fint gjensyn med dei flamske meistrane i National Gallery.
Vi fekk  shoppa litt også - kjøpte nye gummistøvlar på tebud i nærleiken av Camden Market, veldig nøgd med dei. Mannen fekk kjøpt Ecco-sko som vi ikkje finn her. Tenåringen kjøpte lebestift. Fornuftig shopping etter nyttige ting kan vi seia.

Hotellet

Hotellet var vi nøgde med. Spesialtilbod på Hilton metropole nord for Hyde Park, Edgware road. Stort fint rom i 12. etasje med utsyn over heile byen. Stort og godt utstyrt  treningsrom - der eg strekte ein muskel i ryggen -  pluss badebasseng. Det einaste dei ikkje greidde var å organisera frukosten. Alle må då forstå at den oppskorne frukta skal vera i nærleiken av frukostblandingane - ikkje avleides gøymt bakom pålegget?
Godt å vera i ein by der ein ikkje bare skjønar alt folk seier, men til og med kan svara rimeleg frimodig utan å vera redd for å seia noko feil, jysla greitt med engelsk.
Og vi var alle samde om at det hadde vore ein gild tur.

Paradigmer og paraplyar

Caleidoscope - glass Vidar Koksvik

Constellation with Square Jens Erland

Blue Flower Marit Tingleff
- ca 1, 40 breidt

Monster Egg Irene Nordli
refleks i glaset her - men de ser?

Paradigme 

er ei utstilling med norsk kunsthandverk som ha vandra over store delar av Europa: Zagreb, Nuuk på Grønland, Budapest og Paris,  og nå er endt opp i Brussel. I Brussel har dei norske kunstverka fått selskap  av arbeid av belgiske kunsthandverkarar i Design Vlaanderens utstillingslokale i Brussel. Fleire av dei norske kunstnarane var inviterte hit, og det var tjukt av folk på opninga.

Det var mykje fint og spennande å sjå på, så vi drog inn ei dryg veke etter saman med tenåringen for  å sjå på arbeida i ro og fred. Det er så mykje spennande folk lagar, folk vrir røynda på ein måte som gjer at vi må vri hovudet for å følgja med, og det har vi sikkert godt av.

Bruktmarknader

Det kryr av bruktmarknader,  loppemarknader, og i det heile tatt marknader i Belgia. Her i Waterloo har vi ein diger bruktmarknad om søndagen på parkeringsplassen framfor den store Carrefouren.

Bruktmarknad Waterloo

Eg har vore der ein gong før, men denne gongen hadde mannen  og eg ein plan. Etter at ein av oss fekk ein jysla fin hatt i Gand/Gent/ Ghent er denne eine blitt veldig oppteken av at den jysla fine hatten skal ha heile hattehylla.
 Derfor må paraplyane bort, og vi må ha eit paraplystativ. Vi tok den litle bilen og kjørte avgarde. Det er alltid plass til den litle bilen skjønar de, sjølv om det er mange andre bilar der.

Krukke til paraplyar, poserande
med ein paraply.

 





Det er mykje rart på slike bruktmarknader, ser de dei stutaføtene framme på biletet ovanfor? Dei var uthula, skulle vera tobakk i dei sa mannen som selde. Litt makabert tykkjer nå eg.
Vi fann ei fin hollandsk krukke til ein grei pris til paraplyane våre. Så nå får hatten liggje i fred på hattehylla når han ikkje er i bruk. Håper de veit at hattar skal kvile på pullen og ikkje på bremmen? Viss ikkje veit de det nå.