Vakkert begynner med B

 I alle fall på fransk beau og belle og sånn - sjølvsagt uregelmessig.

 

Brügge for eksempel

På veg inn i byen

Detalj på fasade

eller Bruges som det også heiter. Ja vi har vore der før, men det ligg bare ein togtur unna. Og når det vårest etterkvart er Bruges så vakker så vakker.  
Kanalane og alle dei fine fasadane, dei rare detaljane du legg merke til når du kikkar litt opp i veret,  og bruker litt tid. Som vi hugsar frå historia er dette ein av dei største og mest framgangsrike byane i Flandern på 1400 talet til elva blei slamma igjen.

Hundeliv

 

Sint-Janshospitalet

Beguinage-museet i Bruges

Byen hamna i ei bakevje som har virka  konserverande. I dag er byen reine museet - omtrent som Lillesand der ingen ting heller eigentleg har skjedd sidan seilskutetida

Blåskogen

Er ein skog der det veks ville hyasinter om våren. Der var vi i helga.
Deter ikkje langt dit, men kronglete.  Den store bilen med elektronisk dame inni, fann vegen heilt fram, sjølv om det sant å seia var så smalt at det var bare så vidt vi smaug nokre stader. Andre stader måtte vi rygga når vi møtte ein annan bil.


Dei blåklokkeliknande
ville  hyasintane dekte

Detalj av blomane

bakken saman med kvitveis. 
Nyutsprunge bøkelauv  silte sollyset ned på blomane på bakken.


 Også dufta det - ikkje så sterkt som kultiverte hyasinter, men det lukta godt.

Blomstringa varer omkring to  veker om våren, vi er glade for å ha opplevd det.
Anna vakkert som begynner på B?

Sjåfasjen er i stykker og nå vert det kaldt!

Sjåfasjen (lydskrift for chauffagen) vår har stønna og bore seg i det siste. Sidan vi ikkje har nokon erfaring med sjåfasjar, har vi tenkt at han må nå få lov til å bråka litt han også. Nokre gonger har radiatorane vore litt kalde, og av og til har det ikkje vore varmt vatn når tenåringen skulle vaska håret. (Tenåringen har mykje meir hår enn oss andre).

Kaldt og kaldare

Chauffagen - den grøne dingsen nede
skal bytast

På torsdag kveld var det kaldt, men fredag morgon var det varmt att og alle var glade. Fredag kveld blei ein kald  kveld igjen og det same blei laurdagen. Vi hadde tenkt oss til Lille i Frankrike, bare ein biltur unna, og tenkte at vi skulle få la sjåfasjen furta i fred ei stund. Men laurdag kveld og søndag morgon var det framleis kaldt og vi ringde til technicien.
Vi har ingen ekstra omnar, vi har ikkje peis, vi har bare radiatorar her i huset. Heldigvis har vi straum og kan varma vatn på komfyren. Dessutan har vi mange, nydelege heimestrikka (for ikkje å seia sjølvstrikka) genserar og kofter som var gode å ha på seg når temperaturen i stova gjekk ned.

Fin fasade i jugendstil - Lille

Teknikaren kom, han drog i leidningar, stakk skrujernet inn i kontakten for å kjenna om det var straum der (det var det - sikring også!),  og fortalde om alt han gjorde.  Dette er ting som eg knapt nok skjønar på norsk -  noko om å skifta fasar ( nei, dette har ingen ting med astrologi å gjera), men det høyrest jo som alt anna mykje finare ut på fransk. Han snakka dessutan lenge om alle dei forskjelliga fabrikata som finst av sjåfasjar, og at ein derfor ikkje kunne ha så mange delar på lager. Han konkluderte med at det var ein del som var i stykker og måtte skiftast ut, den måtte bestillast og det skulle han gjera grytidleg  måndag morgon.
Mannen og eg fekk trent og dusja på helsestudioet vårt. Vi blei alle inviterte på middag og peis av nokre gilde folk som også lånte oss elektrisk omn.
Så nå sit vi her og har det varmt i stova og på kjøkenet, temperert på badet og kaldt elles. 
Vi håper delen kjem og blir skifta i morgon. Utover i veka skal det bli jysla kaldt. Ifølgje yr.no vert det ned mot minus 7 på onsdag og på fredag bikkar det ned mot minus 14.

Eg vil bare ha sagt at eg flytta ikkje til Belgia for å få det like kaldt som heime på austlandet - nokon har misforstått noko her.

Men Lille

Bruktbokmarknad i den gamle Lille

er ein fin by. Tenåringen hadde med ei veninne, dei skulle shoppa. 
Mannen og eg skulle vandra i byen og sjå oss i kring. Charles de Gaulle er fødd i Lille, mor hans kom der i frå. Det var også eit fint kulturhistorisk museum der, med fleire måleri av Brueghel. Mange fine og spesielle motebutikkar,  eit morosamt bruktbokmarknad i l'Ancienne Bourse - ein stasbygning, og ein koseleg gamleby som er godt teken vare på. Dette er ein by som, som  så mange i Flandern, har ei historie med veveri og tøyproduksjon.

 Det er vondt å sjå barn tigga ved innkjørselsvegane til byen, men det såg vi her, som så mange andre stader - også i Brussel.

I parken rundt citadellet var det ganske mange dumdristige krokus som trudde på vår. Citadellet frå 1600-talet, ligg på øya  i elva som gav byen namn l'ile(tyder øya på fransk), men det var ikkje ope for besøk.

Og på heimvegen leidde dama som bur under panseret på "den store fine bilen", oss rundt halve Belgia på tulletur før vi endeleg kom heim til det kalde huset - rare greier.

 

London igjen

Blomstring i parken

London er aldri feil. Vi reiste frå Waterloo i snø og kom til London i vårver.
Tok toget sjøvsagt, eg er jysla blasert  nå, og let meg ikkje merka med noko då vi gjekk ned i tunnellen, (med alt det våte, kalde, mørke, salte vatnet over oss).

Kommunikasjon og kultur

Vi hadde lånt eit par Oyster cards slik at vi kunne reisa rundt med offentleg kommunikasjon alle  saman, og det er ganske lurt. Ein taxi vert ofte ståande i Londontrafikken medan tuben freser avgarde under jorda, billegare er det også. Enkeltbillettar med T-bane er ganske dyrt i London så kortet løner seg.
Vi såg A chorus line på teatret, (eg nynna stille med - trur til og med eg hugsar tekstane). Den er sett opp att etter mange års fråver. Billettane kjøpte vi på Leicester square.
A fine day to die hard såg vi på kino - fullstendig innhaldslaus, usannsynleg og tåpeleg film, stort matkonsum på medtilskodarane - trur dei hadde tre-retters med ekstra popcorn alle saman.

Mat og natur

Snurt ekorn:
  koma her utan mat!

Elles handla det mykje om mat denne gongen: vi fann heilt tilfeldig ein god fiskerestaurant i nærleiken av Oxford street - Regent street - South African fish  market. Vi hadde Afternoon tea på The Orangery i Kensington gardens - det var etter ønskje frå tenåringen, men det blei eit høgdepunkt for alle. Vi vandra gjennom ein park i vårver, der vi mellom anna helste på ein gjeng med tamme ekorn.

The Orangery Kensington gardens

 Levande harpemusikk i Orangery, nydelege lokale, hyggelege serviørar, overdådig servering av sandwiches, scones og småkaker og te sjølvsagt (pluss rosa  champagne sidan det nett hadde vore Valentinsdagen). Clotted cream trudde vel eg var ein slags rømme, men det er vel ikkje det heller? Tilbehør til scones.

Østers på Harrods

På Harrods delte vi ein  østerstallerken  i østers-baren. Tenåringen hadde ikkje prøvd østers før.Vi gjekk litt rundt i matvareavdelinga der  - kjøpte blant anna belgisk sjokolade til laurdagsgodteri - tenåringen er skeptisk til engelsk sjokolade.
Harrods er nok litt mykje for meg - det var godt å koma ut!

 Albert Memorial

I Kensington park vis a vis Royal Albert Hall ligg det eit digert monument . Albert memorial heiter det. Firkanta sak med ein verdsdel i kvart hjørne, symbolisert ved forskjellige dyr, Asia er ein elefant, Afrika ei løve, Amerika ein bison, Europa ei ku. Masse gull og stas på det - fantastisk smaklaust - oppsøk det neste gong det er i London. Det skal symbolisera imperiet,  vi tok den vi altså, ikkje akkurat subtilt.

Japansk i Chinatown

Det var kinesisk nyttår, og Chinatown var pynta og stæsja til trengsel. Vi åt nydeleg mat på ein japansk restaurant der - der dei steikte maten på bordet framfor oss - veldig godt.

Allslags

Vi var inne på Foyle's sjølvsagt - ein bokhandel eg gjerne kan vera lenge i. Besøkte St. Pauls cathedral, som eg ikkje hadde vore inne i før. Og  fekk eit fint gjensyn med dei flamske meistrane i National Gallery.
Vi fekk  shoppa litt også - kjøpte nye gummistøvlar på tebud i nærleiken av Camden Market, veldig nøgd med dei. Mannen fekk kjøpt Ecco-sko som vi ikkje finn her. Tenåringen kjøpte lebestift. Fornuftig shopping etter nyttige ting kan vi seia.

Hotellet

Hotellet var vi nøgde med. Spesialtilbod på Hilton metropole nord for Hyde Park, Edgware road. Stort fint rom i 12. etasje med utsyn over heile byen. Stort og godt utstyrt  treningsrom - der eg strekte ein muskel i ryggen -  pluss badebasseng. Det einaste dei ikkje greidde var å organisera frukosten. Alle må då forstå at den oppskorne frukta skal vera i nærleiken av frukostblandingane - ikkje avleides gøymt bakom pålegget?
Godt å vera i ein by der ein ikkje bare skjønar alt folk seier, men til og med kan svara rimeleg frimodig utan å vera redd for å seia noko feil, jysla greitt med engelsk.
Og vi var alle samde om at det hadde vore ein gild tur.

Et une bonne année tous le monde!

Nå har vi vore her i fire månader, og eit nytt år er høve til å sjå seg bakover, framover og gjerne litt til sidene også.
Dotter mi har det bra på skulen, mannen min har det bra på jobben, vi bur i eit tett hus.
Eg har det bra på franskkurset mitt, skal ha eksamen i modul 6 den 8. januar. Så går eg rett på modul 7 og 8. Fransken min er sånn passe instrumentell nå, eg greier meg, og skjønar kva folk vil. Likevel er det langt att - målet mitt er å meistra fransk på same nivå som eg meistrer engelsk. 

Nyttårsforsett?

Vi snakka litt om  nyttårsforsetta våre vi tre, og vi vil alle gjerne bli betre i språk.

Juleduken

Eg har elles brodert ferdig ein juleduk med dansenissar på. Grå baskerlin med mønster i raudt, stilkesting, plattsaum, mille-fleur og franske knutar. Duken kjøpte eg i Lyngdal ein sommar det regna heile tida. Den var på tebud (prisbevisst er eg!), og det må då vera ti år sidan? Nå ligg duken her på bordet og er veldig fin. Eg skal sy på eit skråband rundt kanten nede, men må først vaske både skråband og duk slik at ingen av dei kryp (råd frå mi kunnskapsrike veninne Reidun). Det vi kan læra av dette er at det aldri er for seint! (I alle fall ikkje for juledukar.)
Eg bør sikkert leggje til noko om meir trening, men eg tykkjer vi er passe flinke alle saman.

Jula

Butte de Lion - eit minnesmerke ved
slagmarkene ved Waterloo

Vi har hatt besøk av gutane i jula, og Elin har hatt besøk av ei veninne i romjula.
God mat og presangar, jula har vart litt kort tykkjer eg, kanskje fordi det er så pass roleg i butikkane, og 2.juledag er vanleg arbeidsdag her.
Juletreet står (!) framleis, det ryk ut til helga.
Vi har vore på slagmarkene ved Waterloo med gjestene, rundt i kring i butikkar i  Waterloo og sight seeing i Brussel og mellom anna  helst på Manneken Pis  - første gongen for min del, ein liten tass på alle måtar...

Framover

Folk spør meg ofte korleis det er å "gjera ingen ting" om det er keisamt? Eg har jo alltid jobba, og eg saknar sjølvsagt kollegaene mine frå jobben, i tillegg til vener og familie. .
Eg tykkjer det har gått  bra hittil, lite lediggang og få røter til alt vondt. Eg får lese mykje - har så mange bøker eg skal lesa, laga ordentleg og morosam mat - belgiske oppskrifter, jobba med  fransken, strikka, skrive blogg. 

Eg har til nå altså korkje gått i hundane eller i frø,  så de kan så langt ta det med ro. Vi får ta hundane og frøa når dei kjem.
Ønskjer dykk alle eit godt nytt år.

Tur i skogen med alle barna

Paris - troisième partie - parfums

Parfymeflasker porselen, gull, sølv og edelsteinar

De må bare få sjå nokre bilete frå parfymemuseet vi var på før vi vender heim att til Waterloo.
Parfymemuseet Fragonard er gratis, og det ligg i nærleiken av operaen Palais Garnier i Rue Scribe 9

Korleis vi oppfatter lukter eller dufter  - (kvifor tykkjer eg det er vanskeleg å seia lukt om parfyme? ) - er grunnleggjande hos oss menneskje, tidlege barndomsminne minner oss om forskjellige lukter. Parfyme også, hugsar far min nybarbert med Old Spice, og så var det sånn 4711 Eau de cologne? Fårikållukt (duft?)ner eit definitivt haustteikn.

I tider med dårlegare tilgang på dusj og varmt vatn var også godlukt naudsynt.
Her ovanfor ser de eit utval vakre parfymeflasker frå gamle dager . Fragonard museet  er eit lite museum, men ein lærer då litt om korleis ein får ut luktelementa av forskjellige blomar og planter. Det var kjekt å prøva å bestemma forskjellige lukter i forhold til bileta av planten.

Litt kosmetikk var det også plass til, her ser de messingformer til leppestift,  nokre fine hylser og leppestift så klart

Former til leppestift og ferdige leppestifter

 Reklameplakaten er fin tykkjer eg. Kan de sjå namna på leppestiftane? Cancan, Caresse, Charme ? Eg kom i frå det med ei flaska Violette - fiolparfyme, litt frisk sitrus i den så eg trur den passar på meg.

Elin ved Seinen

Men vi var altså mest ute i det herlege veret, vi var over store delar av byen: Montmartre, Eiffeltårnet, Champs Elysées, Trocadero, Rive Gauche. Vi var også inne på ein nydeleg konsert i den nydelege kyrkja Sainte Chappelle som ligg i nærleiken av Notre Dame og hadde ein hyggeleg middag saman med ein kollega av Tønnes laurdagskvelden.


Vi avslutter med Elin ved Seinen. Vi hadde ei fantastisk helg i Paris, og vi skal veldig snart tilbake dit,  Elin og eg.

Slagmarkene i Flandern

I helga kring 1. september var vi i Flandern. Besøkte krigsmuseet i Paaschendale, Tyne Cot cemetary og seinare Ypres med det fantastiske In Flanders Fields museet. www.inflandersfields.be Gripande og rystande oppleving. Alle desse unge mennene som døydde til inga nytte.
Tyne Cot cemetary har også eit museum der dei syner soldatane sine brev heim, personlege eigedelar. Ei stemme les opp namn og alder på dei drepne, mange av dei yngre enn mine eigne søner. Bileta før og etter er talande. I Ypres stod berre ytterveggane att av kyrkja. Resten av byen låg fullstendig i grus.

Men det er mange gravstader i Flandern. På vegen mellom Passchendaleog Ypres kjørte vi forbi marker med kvite trekors i endelause rekkjer. Nesten endå tristare enn her på Tyne Cot Cemetary, her er det i alle fall blomar.