Napoleon og alt det der - nokre presiseringar

Vi bur i nærleiken av det jordet der Napoleon opplevde sitt siste store nederlag.

På slagmarka- men kor?

Hatten under armenbilete frå
investerarcitat.se

Der stod han då, på slagmarka - og nå snakkar vi ikkje om badet til tenåringen -  med den eine handa litt inni frakken, og den litt rare trekanta hatten han likte så godt. Han hadde laga mange slike hattar av avispapir ("Le Corse")   då han var liten, og hadde forbanna seg på at dette skulle det bli mote av.
 Men kor stod han? Han stod aldeles ikkje i Waterloo - jordet der slaget stod ligg i Braine l'Alleud (skal uttalast Bræn Lalød). Der stod han og nynna på slageren :

Braine l'Alleud 
je suis defaite,vous gagnez le guerre
Braine l'Alleud
Finalement je trouve mon Braine l'Alleud
oh oh oh oh

Men det svingte ikkje heilt.
Språkmektig var han jo. Og Braine l'Alleud heiter Eigenbrakel på néerlandais - sjølvsagt så totalt forskjellig at du må vita om det for å vita at det er same staden.


Eigenbrakel
Ik ben geslagen U wint het oorlog
(gjekk ikkje i det heile på flamsk.)

Han kikka rundt seg og såg skiltet til nabobygda Waterloo i nord.
"Waterloo" tenkte Napoleon , "her har vi noko! Kanskje engelsk funkar?"
Og resten er historie:

Waterloo
I was defeated .- you won the war
Waterloo
finally facing my Waterloo
oh oh oh

Wellington derimot

Han med gummistøvlane - sikkert naudsynte i denne leirete gjørma - han overnatta på gjestegiveriet her i Waterloo. Det er museum nå, vi har ikkje vore der ennå, men vi skal.

 Rykter og baksnakking

Napoleon var ikkje spesielt liten  av vekst- dette er sleip baksnakking frå engelskmennene si side - han var middels høg for si tid. Han laga sannsynlegvis ikkje napoleonskaker heller, men han må ha vore ein fantastisk karismatisk mann, med usedvanlege talegåver for å greia å koma tilbake og å samla ein hær på den måten han gjorde.

 

Spørjekonkurranse eller kviss.

1. I juni i 1815 hadde Napoleon kome hit til dette jordet frå ei øy der han var i eksil.
Kva heitte denne øya?

2. Kva slags dessert er det som rimer på namnet på denne øya? Kan det gje meg oppskrifta eller i det minste nemna hovudingrediensane.

3. Popbandet Abba vann Melodi Grand prix med låta Waterloo eit år.  Kva for eit år?

Butte de Lion

Hadde dei tidlegare prøvd seg med låtar til Grand prix - i tilfelle kva slag låt og når?


4. I 1815 fanst ikkje Belgia som stat. Kven var det som herska over dette området då? Kva var nåverande Belgia ein del av?

5. For Noreg er jo 1814 eit viktig årstal, og det var det jammen for Napoleon også. Kva slags stort slag var det han tapte då - som  sendte han eksil på øya vi vil ha namnet på  i første spørsmål? ( Dette slaget hadde større politisk betydning, men er ikkje blitt noko symbol for nederlag på same måte som slaget ved Braine l'Alleud. Ikkje ein einaste song om dette slaget heller.)

6. Kjent dikt/song inneheld denne strofa:   ...han dør dog ensom på.... Kor døydde Napoleon Bonaparte. Kva for dikt er strofa henta frå (namn på diktet)? Forfattar ?

Svar i kommentarfeltet nedanfor.

Ein påske på Tenerife

Her ser de lavasteinen og den svarte sanden lenger ute

Litt kort påske då, bare skjærtorsdag til tysdag.
Det har vore den kaldaste mars i manns minne. Då snakkar vi om menn som har godt minne. Vi må tilbake til 1845 for å frysa like mykje her i Belgia som i år.
Vi tok ingen sjansar nå i påsken. Ikkje noko slikt at "det er sikkert fint langs middelhavet" "det er jo så vakkert på Mallorca", denne gongen reiste vi tilstrekkeleg langt sør.

Hotellet

 Skjærtorsdag grytidleg gjekk flyet til Tenerife - det tok bare tre timar og tre kvarter. På sørsida av øya er det solsikkert og der hadde vi bestilt hotell - H10 Las Palmeras  - med halvpensjon (fordi det  kosta så lite ekstra) som låg omtrent på stranda. Firestjerners var det. Det rare er at alle hotella i området

Mann og strand

var firestjerners .....

Herleg var det med sol og varme. Fine joggeturar langs strandpromenaden før frokosten som var overdådig og langvarig.  På hotellet var det mykje engelskmenn, nederlendarar, tyskarar og russarar. Også nordmenn sjølvsagt - alle stader.

Stranda og havet

Tenåringen og eg

Tusleturar til stranda der den største bekymringa var å få smurt seg tilstrekkeleg med solkrem

Må smørja føtene også

faktor 30 så vi ikkje blei brende. 
På strendene der vi solte oss var det kjørt på lass med sand frå Sahara. Sanden på Tenerife er svart. 

"Fiskespa" tok vi også. Tenåringen har snakka om det lenge og vi slo til alle saman. Ein tank med  små fisk som åt den harde huda på føtene våre, det kitla litt, men ikkje ubehageleg. Etterpå fekk vi mjuke babyføter.

Ein kafe med havutsikt der vi beundra dei
fantastiske surfarane som dansa på bølgjene, det var mange surfarar der. 
Fargerike og altfor kortvarige solnedgangangar. 

Mannen, eg og havet

El Tejde

Vi var på El Tejde også - skikkeleg vulkan. Det siste store utbrotet var i king 1790. Imponerande klippeformasjonar i landskapet, og så låg det snø der oppe. 
Vi tok banen opp til 3550 m. Dei siste 200 metrane opp til krateret må du ha spesielt løyve for å gå.
 Eg har aldri vore så høgt oppe før, Galdhøpiggen er bare 2469 m, og eg fekk beint fram vondt i hovudet. Eg vert nok ingen tindebestiger.
I området rundt El Tejde er landskapet  audsleg, tørt og ørkenaktig  med ein og annan kaktus. Mange av dei såkalla spaghettiwesternfilmane skal vera spelte inn i området, og vi hadde ingen problem med å sjå for oss Clint Eastwood her.

 Også tjukke slekta då

Clint'ern bak klippa til venstre.

Det aller raraste var at vi møtte onkelen og tanten til mannen på stranda på Tenerife. Vi gjekk bortover og såg ein mann som likna sånn på onkel Gunnar. Og så var det han, og tante Hildur låg borti høgget på ein solseng, det same gjorde søskenbarnet med mann og lita dotter. 

Veldig koseleg og svært overraskande. Vi visste at dei likte seg godt på Tenerife, men ikkje at dei var der då,  og heller ikkje kvar  på øya dei pla halda seg.

Heim igjen

Tysdag morgon var det heimatt. Vi hadde bare fem dagar og skulle gjerne hatt eit par til. Framleis kaldt heime, men spirene mine har overlevd, dei trur i alle fall på vår.

Litterær spørjekonkurranse (quiz)

 Bok utgitt for meir enn 150 år sidan. Tittel omsett til norsk "Ein vinter på (kjent middelhavsøy)"

Litt grumsetet solnedgang - så prøv sjølv å ta
bilete av solnedgangar med eit billeg digitalkamera
med automatblitz - bare prøv , sjå kor lett det er!

  
1. Kva for ei middelhavsøy talar vi om her?

2. Psevdonymet til forfattaren
3. Det verkelege namnet  til forfattaren av boka

4. Namn og yrke på kjærasten til forfattaren som også var med
5. Har øya verkeleg vore eit kongedømme (før Svein)?
6. I ein kjent nåtidig bestseljarroman frå mellomalderen er dette eventuelle monarkiet årsak til mykje uro.
Namn på roman  og forfattar.

Svar i kommentarfeltet  s'il vous plaît

Passa porta - litteraturfestivalen

-er ei årviss storhending i Brussel med inviterte forfattarar frå heile verda. Nå i mars skulle

På veg inn

Knausgård vera der. Den tredje boka i Min kamp-serien er omsett til nederlandsk, det same er dei to første bøkene han skreiv, før han begynte på serien. Knausgård er verkeleg ei stor stjerne i det nederlandskspråklege området.

På fransk er det visst bare den første boka i Min kamp-serien som er omsett.

Det hadde snødd om natta - mange cm så vi var redde for at det blei lite folk. Men vi var ganske mange som kom for å høyre Ana Luyten intervjua han om tredje boka. 

Dette var på KVS Koninklijke Vlaamse Schouwburg - der det var ein praktfull kafe som det er

Sjå det taket - også lysekrona!

bilete av her.
Vi sakna opplesinga til Knausgård denne gongen. Han les på ein veldig musikalsk og fin måte. Etterpå var det boksignering og boksal. Då tusla vi ut i snøen som begynte å smelta.

Lenke til festivalen.
http://www.passaporta.be

Bardisk m glaserte flier

Knausgård i Gent - starstruck!

Karl Ove Knausgård
bilde frå Pinterest.com

Karl Ove Knausgård har med romanserien Min kamp nærast gått gjennom lydmuren hos lesarane i flamsk del av Belgia. Han sel svært mykje, og nå er bok nr to i serien som på néerlandais heiter Mijn Strijd komen ut, Liefde heiter den,.

full sal

som tyder kjærleik.
Bokhandelen Standard, den største kjeden av bokhandlarar i Flandern, arrangerte eit forfattarmøte med han  i Gent /Gand, i samarbeid med verksemda Vooruit, forlaget De Geus og den norske ambassaden i Belgia, og over 600 personar melde seg på. 
Lenke til filmklypp:
youtube-video youtube-video
Det har aldri skjedd før at så mange har meldt seg å noko slikt, så representantane frå bokhandelen vi snakka med var øvejidde. Møtet måtte flyttast til større og større salar og ende opp i den digre kinosalen i Vooruit, ein vakker bygning med ein spennande historie, i Gent som er ein fin by, men dette tar vi ein annan gong.

Knausgård har vore omtalt i alle større aviser her, og hatt forsida på magasinet Knack som er det kulaste i Flandern. Det er bare rockemusikarar og filmstjerner som er der vanlegvis. Han har ein stjernestatus her som er uvanleg for ein forfattar, for å seia det forsiktig.

Samtale med Anna Luyten

Altså Knausgård kjem,  folk stiller i kø for å høyra på ein norsk forfattar. Det er drypstilt i kinosalen når han vert intervjua av Anna Luyten som er ein kjent kulturperson i Flandern.
Eg har lese debutromanen Ute av verden, bok nr to En tid for alt, og første boka i Min kamp-serien av Knausgård. Min personlege favoritt så langt er En tid for alt - les den folkens! Eg trudde elles eg hadde fått nok med første bind av Min kamp, men er ikkje sikker lenger, det vert kanskje fleire av dei. Ein kan lika, eller mislika prosjektet hans, men han er verkeleg ein dyktig forfattar. 

Opplesing, - om babygymnastikk, hylande morosam

Som formidlar virkar han djupt ærleg, Anna Luyten stilte spørsmål som eg oppfatta som svært personlege, ho gjekk over grensa i høve til intimsfære, slik eg ser det, men han svarte veldig skikkeleg for seg. Nå kan ein seia at ein forfattar som utleverer så mykje om seg sjølv og dei omkring seg slik han har gjort i bøkene sine, bør kunna svara på alt, men det tykkjer ikkje eg. Grensa forfattar -privatperson er uklar i dette tilfellet, men likevel. 
Ho var svært oppteken av hans refleksjonar i kring Breiviksaka. Dette relatert til utviklinga av nasjonalisme, og ubehagelege problemstillingar omkring dette fenomenet. Det blei brukt tid på å reflektera og utdjupa resonnement, eit godt intervju.
Knausgård les sjølvsagt opp frå boka si. Teksten gjekk bak på storskjerm omsett til néerlandais medan forfattaren og  stod på scenen les på norsk, svært vellukka teknisk tykte eg. Han har ein musikalsk måte å framføra tekstane sine på, og  han liksom dansar medan han les. Kanskje bakgrunnen hans som trommis i band på slutten av 80-talet som kjem fram her?
Etterpå var det mottakelse for alle som ville. Folk fekk eit lite glas, dei kunne kjøpa bøkene hans og få dei signerte. Og DÅ blei det kø, nokre påstod det var flest damer, han dreg damer denne mannen, og det kan gjerne vera. Det er nå flest kvinner som les skjønnlitteratur uansett.

Knausgård signerer flttig

 
Damene frå Standard bokhandel var spennande å snakka med. Dei fortalde at salet av Min kamp var eit flamsk fenomen, boka slo ikkje så godt i Nederland. Dei ante ikkje korleis det gjekk med den franske omsettinga i bokhandlane i Valonia. Folk i Vallonia les ikkje så mykje bøker sa dei, kan vi ana litt fordommar her? Merkeleg med denne språkdelinga.

Fansen krev sitt

Det var ei stor glede å få vera med på dette, eit svært vellukka evenement. Vi håper bokhandelen greier å lokka Knausgård ned i mars igjen når omsettinga av bind tre er ferdig, blodfansen er her, og dei vil ha meir!