Brussel utan bilar, kongen og reven

Ein søndag i september er Brussel bilfri. Då må alle bilar stå mellom klokka ni om morgonen og sju om

Avenue Louisa

kvelden. Ved innkjørselsvegane står politiet og du må ha løyve for å kjøra inn med bil .

Mannen og eg sykla inn til byen. Rart å ha dei
breie avenyane for seg sjølv,  saman med alle dei andre som er på to hjul og tre hjul, rullebrett og sparkesyklar, og på beina sjølvsagt. Ca 2 mil er det frå oss inn til Brussel.
 I desse gatene står vanlegvis trafikken.

Nede ved St Catherinekyrkja

o














Hadde oss ein nydeleg lunsj på ein fiskerestaurant nede i St. Catherine-området. Og så sykla vi vidare rundt i strok vi aldri hadde vore før.

Kongen er han med rustraud bukse
og grått hår midt i biletet.

 På veg ned frå den store basilikaen møtte vi kongen. Sjølvaste roi Philippe med ein son og ein livvakt Eg har eit bilete her, men eg er ikkje den som trenger meg på, og har dessutan ikkje så mykje til linse, derfor er ikkje biletet akkurat noko scoop. Kongen er han med rustraud bukse. Vi sykla omtrent ved sida av han, men eg tykkjer det er udanna å dra opp kamera sånn i hytt og ver - har ikkje lang nok linse, og ikkje nok sjølvtillit til det. Kongen var blid han.

Reven er han med rustraud pels.

Men reven gav blaffen. Rustraud den også, sat på  på ein portstolpe midt i tjukkaste byen, brydde seg ikkje så mykje om alt oppstyret.
Det skal vera mykje rev i Brussel, men å sjå den så nær? C'est pas normale, var det ein som sa til meg, og det er eg samd i.
 Den forsvann då folk blei for innpåslitne.

Vi har sykla  ca seks mil i dag trur eg, og har trøytte bein, men har hatt ein fin dag.
Svært kjekt å koma seg i kring på sykkel i Brussel. Det er slik ein sjarmerande by, spesielt når ein slepp all trafikken. Vi har vore i andre strok enn der vi plar vera, og opplevd byen på ein annan måte.
Også ein konge og ein rev same dagen då? Flott vel?

Passa porta - litteraturfestivalen

-er ei årviss storhending i Brussel med inviterte forfattarar frå heile verda. Nå i mars skulle

På veg inn

Knausgård vera der. Den tredje boka i Min kamp-serien er omsett til nederlandsk, det same er dei to første bøkene han skreiv, før han begynte på serien. Knausgård er verkeleg ei stor stjerne i det nederlandskspråklege området.

På fransk er det visst bare den første boka i Min kamp-serien som er omsett.

Det hadde snødd om natta - mange cm så vi var redde for at det blei lite folk. Men vi var ganske mange som kom for å høyre Ana Luyten intervjua han om tredje boka. 

Dette var på KVS Koninklijke Vlaamse Schouwburg - der det var ein praktfull kafe som det er

Sjå det taket - også lysekrona!

bilete av her.
Vi sakna opplesinga til Knausgård denne gongen. Han les på ein veldig musikalsk og fin måte. Etterpå var det boksignering og boksal. Då tusla vi ut i snøen som begynte å smelta.

Lenke til festivalen.
http://www.passaporta.be

Bardisk m glaserte flier

Jouyeux noël då, alle saman.

Tønnes griller

Graset er grønt og Tønnes grilla biff ute på gassgrillen på ørvesle julafta. Det gjer ingenting at det ikkje er snøkaos her, tykkjer eg.
Bare ein pakke att på julekalenderen på veggen,og nå skøyter vi inkje og kjører tre stk praliner. Alle barna er heime og får kvar sin når dei omsider står opp i dag. Praliner som de lærte om i førre blogginnlegg, vart oppfunne av Neuhaus, som opprinneleg var frå Sveits, og opna butikken sin i Brussel i 1857. Han var også apoteker og laga medisinar, drops, og bitter sjokolade. Barnebarnet hans oppfann i 1912 den første pralinen - sjokoladekonfekt med mjukt fyll, og resten er historie.
Vi har kjøpt marsipansnømann frå Neuhaus til den som får mandelen i år, grisen var utseld.
Pinnekjøtet er flybore frå Ultra i Sandvika. Kålrabien er rapportert om tidlegare i detalj, storparten er flyboren frå Trondheim og Bergen. Poteter og anna greier vi her. Første dag vert det hjortesteik i raudvin og pærer i raudvin til dessert, kjekt med matlaging med vin med slike vinprisar. Andre dag jul er butikken open. 
Juletreet bar vi heim frå skogen for ei veke sidan.

Ungane er heime og poserer ved treet, før første velt.

(Altså vi kjøpte det frå ein fyr som stod og selde juletre i skogkanten sånn ti minutt frå der vi bur, fekk det i plaststrømpe og bar det heim fordi Tønnes har så fin bil at den ikkje kan kjøra juletre, men den første varianten høyrest betre ut - n'est ce pas?)

Juletrefoten har tolt flyttinga dårleg og var ikkje heilt i balanse synte det seg, skruene passa dårleg i gjengene, beina var feil etc. Tønnes har fått ny handøks for å hogga til til stomnen på treet, så med litt hjelp av nokre golvfliser og murstein som vi fann i garasjen fekk vi det opp, balanserte det, pynta og stæsja -  og så velta det. Nokon var borti det i samband med fotografering. Etter det ville det liksom ikkje meir, begynte å miste nåler også. Vi sleit fælt med å få det oppatt på fot, kravla, kraup og skrudde på desse skruene som ikkje passa. Då det omsider stod igjen var det ikkje i lodd, eg meiner vi hadde eit avvik på nærare 20 grader. Utpå kvelden orka eg ikkje meir og prøvde å retta på det,  og dermed ramla det igjen....
Ok - det står nå då.  I løpet av eit temmeleg langt liv har eg nå opplevd to  juletrevelt på ein kveld, og eg likar det ikkje.

Juletre Brussel

I Brussel har dei eit litt meir futuristisk juletre. Det er tøft om kvelden, men på dagtid er det litt stussleg.

I dag er det julafta. Pinnekjøtet ligg i bløyt, hjorten ligg i bløyt, juletreet står (nesten) i lodd, Tønnes er på jobb, barna står snart opp, dei har nokre julepresangar som må kjøpast, det skal støvsugast i stova (barnåler!). Eg vurderer å laga peanøttkjeks, og det vert graut (med mandel) når mannen kjem heim. Etterpå vert det tur - vi går alltid tur etter grauten på julafta, slik er det med den saken. Og nå er det  12 varmegrader, litt sol og eg har utmerka julestemning.
Ønskjer dykk alle ei god jul, veit mange kjem på besøk til våren og det gler vi oss til.

Bobla - økonomi og sånn

Sjevå var så løyen

Vi lever i ei boble, sjølvsagt gjer vi det. Norsk løn her i Belgia, billegare mat enn heime, ikkje stort andre sorger og bekymringar enn dei vi lagar oss sjølve. I høve til resten av Europa lever vel sånn sett heile Noreg i ei boble.

Verre for dei som  er ordentlege belgiarar. På Ford-fabrikken i Genk mister 10 000 jobben nå. Fabrikken vert flytta. Sjølv om det store biletet visstnok syner at Belgia er over den verste krisa skjer det stadig slike ting, veksemder legg ned, folk mister jobben.
General Motors la ned sin fabrikk utanfor Anvers Antwerpen for tre-fire år sidan. 

Interiør frå A  La Mort Subite i Brussel

Belgia har vore eit billand, dei har alltid skrudd bilar her - og kjørt dei sjølvsagt. Audi vert skrudd saman utanfor Brussel. Til bilen vår er delane laga i Kina, dei er skrudde saman til bil på fabrikken i Gent (Gand på fransk) og så sendt til Göteborg, der vi henta den. Men det er spørsmål om Volvo vil fortsetje å ha fabrikkar her,  når det er lågare lønsnivå andre stader.

A La mort subite interiøret er frå 1905 - originalt

Lønsnivå ja, for vaskehjelp i heimen betaler du  heilt lovleg og kvitt under 10 euro i timen. Går'kje an å leva av det , veit du, ikkje eingong med dei låge matprisane vi har. 

Inntektsskatten er elles  temmeleg  høg, og det er ingen skatt på formue. På grunn av dette siste, har Belgia for tida ein liten invasjon av rike franskmenn som flykter frå den nye skattepolitikken til Hollande. Vi får sjå korleis det går.
Landet slit. Eg les i Le Soir om vanskane i Vallonia, og Tønnes les i de Standard  om vanskane i Flandern, og så fortel vi kvarandre korleis landet har det.

Spennande bokhandel i Brussel

Eg forstår verkeleg  ikkje kvifor folk i Vallonia ikkje er interesserte i Flandern og vice versa. Men det er ikkje eitt land dette.

 Anvers (Antwerpen) var interessant for "oss" i Vallonia då det var val.
De hugsar den store thrilleren med Bart de Wever i Anvers (Antwerpen )? Nå er dette ingen thriller lenger fordi NVA med Wever vann stort.  Men nå må han altså begynna å samarbeida og laga koalisjon for bystyret, Det er stor forskjell på å vera Bourgmestre og å vera partileiar, kan du skjøna, og nå er vi i Vallonia vende tilbake til oss sjølve att.

Bileta denne gongen er frå byrundturen vi prøvde å vera med på på laurdag. På grunn av hagl, og surt regn måtte vi trekkje innandørs og fann ein nydeleg kafe og ein fin bokhandel.