Brussel utan bilar, kongen og reven

Ein søndag i september er Brussel bilfri. Då må alle bilar stå mellom klokka ni om morgonen og sju om

Avenue Louisa

kvelden. Ved innkjørselsvegane står politiet og du må ha løyve for å kjøra inn med bil .

Mannen og eg sykla inn til byen. Rart å ha dei
breie avenyane for seg sjølv,  saman med alle dei andre som er på to hjul og tre hjul, rullebrett og sparkesyklar, og på beina sjølvsagt. Ca 2 mil er det frå oss inn til Brussel.
 I desse gatene står vanlegvis trafikken.

Nede ved St Catherinekyrkja

o














Hadde oss ein nydeleg lunsj på ein fiskerestaurant nede i St. Catherine-området. Og så sykla vi vidare rundt i strok vi aldri hadde vore før.

Kongen er han med rustraud bukse
og grått hår midt i biletet.

 På veg ned frå den store basilikaen møtte vi kongen. Sjølvaste roi Philippe med ein son og ein livvakt Eg har eit bilete her, men eg er ikkje den som trenger meg på, og har dessutan ikkje så mykje til linse, derfor er ikkje biletet akkurat noko scoop. Kongen er han med rustraud bukse. Vi sykla omtrent ved sida av han, men eg tykkjer det er udanna å dra opp kamera sånn i hytt og ver - har ikkje lang nok linse, og ikkje nok sjølvtillit til det. Kongen var blid han.

Reven er han med rustraud pels.

Men reven gav blaffen. Rustraud den også, sat på  på ein portstolpe midt i tjukkaste byen, brydde seg ikkje så mykje om alt oppstyret.
Det skal vera mykje rev i Brussel, men å sjå den så nær? C'est pas normale, var det ein som sa til meg, og det er eg samd i.
 Den forsvann då folk blei for innpåslitne.

Vi har sykla  ca seks mil i dag trur eg, og har trøytte bein, men har hatt ein fin dag.
Svært kjekt å koma seg i kring på sykkel i Brussel. Det er slik ein sjarmerande by, spesielt når ein slepp all trafikken. Vi har vore i andre strok enn der vi plar vera, og opplevd byen på ein annan måte.
Også ein konge og ein rev same dagen då? Flott vel?

Den litle bilen

Lat meg presentera "Den litle bilen".

Den litle bilen med snø på

Frå før har vi  presentert dykk for "Den store fine bilen". Volvoen er veldig elektronisk, har automatgir  og ei sånn dame som sit under panseret og fortel kor vi skal kjøre hen, kamera bak og pipesensorar på alle kantar. Den pip også forferdeleg dersom du er treg med sikkerhetsbeltet, bruker nesten ikkje diesel, har varme i setet og er mørkeblå.

Den litle bilen er stutt og grei, svinger på ein femøring, fargen er djup ametyst, den har ingen sensorar eller kamera, men masse kollisjonsputer. Den mangler dame og har plass til tre vaksne og eitt barn -  akkurat fin til oss.
Det er ein Toyota IQ som var på tebud. Vi har fått med  vinterdekk og allslags.
Manuelt gir fordi Elin kanskje kan ta sertifikatet her i Belgia. 

Les chauffeurs belges

Det aller beste: Ingen tuter på han! Han er liksom så liten at ingen blir provosert, trur vi. Det er ikkje verst fordi folk stort sett tuter på kvarandre heile tida - i alle fall på volvoen,  og som trafikkpingle vert eg jysla stressa av det.
For å ta det på folkemålet : J'aime les Belges bien, mais je déteste les chauffeurs belges.

Den litle bilen utan snø.

Å ta lappen her er elles ikkje så lett, du må ta heile teoriprøven før du kan begynna å øvelseskjøra. Eg lurer på om det er slik at belgiarane då har gløymt teorien når dei skal begynna å kjøra? Det er mange som gløymer å blinke når dei tar av, og endå færre som gidd å blinka når dei skifter fil.

Veret

Elles er vi leie av snø og vinter her i Waterloo. Vi vil gjerne ha litt mildver slik at Tønnes kan stå ute og grilla igjen.  
Kjøkenvifta er slik laga at den bles steikeosen inn i håret på den som lagar mat ser de - det vert mykje omnsrettar her for å seia det slik..
Snøskuffa har eg også hatt tilstrekkeleg nytte av, legg merke til det bare fortauet over her, det er vårt, og naboen sitt. Snøen i gata får liggje.

Waterloo i snø

I tida frametter skal det bli plussgrader og sol og forhåpentlegvis sykkeltid att -  vi gler oss.  Ei veke snøvinter er nok for meg.

Til Paris med Thalys

går fykande fort. Det som går jammerleg seint er å koma frå Waterloo til Bruxelles Midi for å nå Thalys. Denne gongen skulle vi ta bussen fann eg ut, sidan det har vore så mange forseinkingar med toget (pga språkstriden?), og bussen kjem jo alltid fram? En halvtime skulle vi ha til å slentra i kring på stasjonen, møta Tønnes og kosa oss. Det var ikkje heilt sånn.

Elin og Tønnes på bussen i Paris

Trafikken i Belgia er tett. Dette er det fleire grunnar til: Belgia er eit billand, dei lagar bilar sjølv og tykkjer alle burde ha ein. I gamle dagar fekk du sertifikat når du kjøpte bil (altså utan førarprøve). Det er mange gratis parkeringsplassar, det er ikkje alltid heilt lett å sykla fordi det står bilar på sykkelstien, bussen har ikkje eiga bussfil.
 Dette er ein ekstrem kontrast til sykkellandet Nederland, der dei har tatt konsekvensen av at dei er mange.
 Men det  fører  til at det er tett trafikk heile tida, nesten alltid. Folk er ofte høflige og greie, men dei kjefter og tuter også mykje meir enn eg trivst med, men så er eg også nokså sart. og kjenslevar på det området - eg veit det.

Men vi nådde Thalys,  kom til Paris om kvelden, og starta dagen etterpå med frokost og ny triveleg busstur for å få oversyn over byen.

Det var strålande vakkert ver, køar til alle kjende stader. Og de har jo vore der sjølv?
Notre Dame, Eiffeltårnet, Triumfbuen, Louvre, Sacre Coeur, Montmartre?
Det finst  mange fine bilete av dette, eg tenkte eg skulle ha med litt andre ting her.

Som de ser har Tønnes fått gulerot

Mat for eksempel - vi hadde noko veldig dyrt og forseggjort på den moderne og  elegante restauranten på operaen.Operaen var forresten fantastisk vakker, der har de kanskje ikkje vore? Gå dit.
(Og gå seint ned trappa i den fantastiske hallen og lat som du har på deg ein lang kjole med fem meter slep, upraktiske sko og pudderparykk).

Pelouse au repos

 Vi fann også litt plen som trengte kvile ein stad bortanfor Eiffeltårnet. Tønnes følte sjølvsagt omsorg for den.
Har de forresten reflektert over at det franske ordet tondeuse som tyder grasklyppar også kan tyda barbermaskin?

Det er litt å tenkje på det der.
 Vi er sjølvsagt ikkje ferdige med Paris, det kjem meir seinare