Har dei 17. mai i utlandet då?

Vestfold- og Gudbrandsdalsbunad

Nei, dei har vel eigentleg ikkje det. Vanleg dag og sånn. Eg tok permisjon frå fransken min på fredag for å feira 17. mai med den norske kolonien i og omkring Waterloo og Brussel.

Frukost på sjømannskyrkja

Skikkeleg herleg frukost og fin gudsteneste på sjømannskyrkja  i Waterloo.
 Mykje godtfolk i gilde stasklede - så mange fine bunader! Og glade barn som fauk omkring. Slik  17. mai skal vera.

Her har vi i alle fall ein sunnmørsbunad i midten,
Ser de kor staseleg og rett i ryggen ein vert med bunad?

Tog og talar på SSB 

 

 

Spreke russ,  Nora Menous-Moland og Christina Coldevin

Leikar og talar og tog på den skandinaviske skulen, SSB der tenåringen går i 1. gym.
Regnet hølja ned og det var kaldt. Slik sett var det heimsleg, sjølv om alle i Waterloo tykte det var kjekt at det var fint ver i Noreg. Vi unner dykk det, snøen låg vel framleis i ei og anna nordhelling den dagen?

Musikken var ved det belgiske tollvesenet sitt musikkorps. Dei spelte framifrå - Heel moi! skrytte eg (Flamsk dette korpset då) . 

Det var veldig kjekt for ein korsongar som saknar koret sitt voldsomt, å få ta heile 17. mai-repertoaret to gonger. Først på sjømannskyrkja med orgel og så på SSB med korps.
 Det belgiske korpset hadde til og med truffe toneleiet på "Ja vi elsker" så det blei heilt greitt for ein middels sopran. "Norge i rødt, hvitt og blått" bør  kanskje nokon vurdera teksten på, den var nok veldig grei i 1945, men nå er eg jammen ikkje heilt sikker lenger.


 To-tre russ hadde vi også med oss, dei såg friske, opplagde og spreke ut, litt uvanleg i forhold til mesteparten av russen heime tenkjer eg.

Toget går..

 17. mai i utlandet

 er kjekt.Vi har jo gjort det nokre gonger før, og tykkjer det er  fint. Vi opplever at vi blir sveisa saman, og at alle er med. 

For ein del år sidan då vi budde i Nederland fekk vi rett nok nokre rare blikk då vi gjekk i 17-mai tog ein søndag i parken i Rotterdam. Då var det sol og 26 grader og folk var på kafé. 

..og går i plaskregnet

Dei lurte vel på om det var eit karnevalsopptog som passerte, denne rare gjengen i merkelege, gammaldagse  ullklede.


Men denne 17. mai dagen var varm ull pluss rikeleg med regntøy verkeleg nødvendig. Men det var ei fin feiring.
 



Og den 18. tok vi toget til Paris!

Alt som er fint og kjekt

I dag vil eg syna fram bare slikt eg tykkjer er fint og kjekt, slik som

Dei kongelege drivhusa

som høyrer til slottet i Laeken som ligg ved Atomium nordaust i Brussel. Desse drivhusa held ope for oss vanlege folk to veker i året. Der var vi ein søndag, fint ver og mykje folk.

Rett ved Atomium. Atomium er bygd i 1958 - tøff då?

Eit rart monument over einkvan mannen. Det stod ein statue av ein mann inni, men ikkje om vi kunne lesa oss til kven det kunne vera

Viktorianske drivhus er så fine.

Fredsliljer dette ?  Zantedeschia?

Også inne frå drivhuset - jysla mykje folk bare ikkje akkurat her

Sosietetsnytt, kjendisar, glamour

Mange lurer på korleis det er å gå på mottakingar og sånn. Nokre gonger kan det  vera slik:

Rett opp og ned over ein time, tre likelydande talar på fransk og litt nederlandsk

 Presangar

er alltid gildt og koseleg, bursdagspresangar ikkje minst. Her er den eg fekk frå mannen. Han tok gravearbeidet sjølv denne gongen . Ønska meg eit tre, og fekk ein røsleg rhododendron. Den har nett begynt å opna knoppane, rosa mot kremfarga - store blomar.

Håper den blomstrar godt og gler oss resten av tida vi skal vera her.

Waterloo Wives - the parties

Arbeider med borddekorasjonane

Fårikålfesten med naboane  i muhlegrenda var noko vi gledde oss til kvar haust. Det var alltid kjekt!  Kva er vel betre enn godt lag og  god mat og drikke?  Vi har vore inviterte på fest til fleire i Waterloo og hadde lyst til å invitera nye vener på eit ekte fårikållag hos oss.
Øl til maten er det lettaste, så mykje godt øl å velja i mellom til det vesle lammet, alkoholfritt også sjølvsagt. 
Akevitten blei Løitens linie sjølv om vi er svorne tilhengjarar av Gammel Opland - den er litt rundare og mildare, men vanskeleg å få tak i. Sidan  vi ikkje kjenner fårikålvanane til gjestene våre,  fann vi ut at vi burde ha eit vinalternativ til fårikål.

Eg forska  i materien - og her slåst dei lærde  - nokon seier raud kraftig: Côtes du Rhône, andre seier raud lett: Valpolicella. Atter andre seier kvit - og då tysk kvit: Riesling eller Grüne Veltliner. Dei hadde ingen av dei anbefalte merka på butikken så eg kjøpte nokre flasker tørr riesling og valpolicella.

Vi droppa sitron og tok dill i staden

Kål var det greitt å få tak i. Chou blanc heiter vinterkålet på fransk, digre kålhovud kjøpte vi. Eg hugsar vi hadde problem med å få tak i vanleg kvit kål i Nederland, der var det dyrefor.
Kjøtet var ikkje det enklaste. Til fårikål skal ein ha skikkelege kjøtstykke som toler to-tre timars kok. Det dei kalla ragout-kjøt var for smått og feil skore opp. Vi bestilte fem kilo kjøt blanding av  ragout, størrelse plus gros, og epaule - epaule tyder skulder på fransk og på det vesla lammet vårt  er det bogen.
 Og ja - det er greitt å både  kunna litt fransk og elles bruka kroppsspråk når ein skal forklara kor på lammet ein er og korleis stykka skal vera skorne. Vi fann ut av det.

Slik blei dei - hadde 24 stykke,
nydeleg blomsterbukett ikkje sant?

Vi skal ha litt å bita i før middagen så vi serverer litt lodderogn eller røykelaks i sånne små butterdeigsskjell, med rømme, finhakka sjalottlauk og litt dill. Desse kan eg ikkje fylla før rett før gjestene kjem, og til denne får dei eit glass champagne - ( som var på tebud på butikken!)
Eplekake  og litt god sjokolade til kaffien etterpå. Fann ei ny oppskrift på detsoteliv.no som er yndlingsnettstaden min når det kjem til kaker, denne var det nellik, kardemomme og ingefær i - jysla god blei ho.
Blomar på bordet må vi ha. Eg kjøpte Calla, noko astersaktig og ein rar tilstelaktig blom til i haustfargar hos ein blomsterhandlar og henta eføy i hagen. og laga tre små dekorasjonar som blei sett etter kvarandre på bordet.Slikt tykkjer eg er kjekt.

Vi hadde tenkt å fortelja gjestene om det nydelege vesle lammet som gjekk på beite heile sommaren blant lyngtuene på høgjæren, og dei staselege hovudkåla som vaks i den næringsrike jorda i Lyngdal. Eg skulle simultanoversetje til fransk, ein av gjestene våre er fransktalande, og så skulle Tønnes mima der fransken min ikkje strekte til. Men Tønnes trekte seg - feigingen!

Ferdige borddekorasjonar

Det blei eit hyggeleg fårikållag likevel, vi får gjera det omatt til neste år..